گاتفرید بوهم

بیوگرافی معمار گاتفرید بوهم

رنج کارهای گاتفرید بوهم از ساده به پیچیده است، استفاده از انواع مختلف مواد، با نتایجی که گاهی اوقات محقر به نظر می رسد و گاهی اوقات قابل توجه است. او در دهه شصت به عنوان یک اکسپرسیونیست شناخته شده است، و اخیراً از او به عنوان post-Bauhaus یاد میگردد، اما تقریباً همیشه با کنار گذاشتن قوانین معماری، به دنبال یک مرحله فراتر از آن است. خود بوهم ارتباطات را ترجیح میدهد، به عنوان مثال، ادغام معماری قدیمی با معماری مدرن و ایجاد ارتباط بین آنها، دنیای ایده ها با دنیای فیزیکی، تعامل بین معماری یک ساختمان واحد با محیط شهری، با توجه به شکل، مواد و رنگ یک ساختمان در طراحی آن. گاتفرید بوهم در ۲۳ ژانویه ۱۹۲۰ در آفنباخ متولد شد، پسر دومینیکوس بوهم، یکی از معماران معتبر اروپایی کلیساهای کاتولیک رومی و ساختمانهای کلیسای کاتولیک. از آنجایی که پدربزرگ پدری او هم معمار بوده است، تعجب آور نیست که گاتفرید در این مسیر شروع به کار کرد. حرفه تحصیلی او در سال ۱۹۴۲ آغاز شد، زمانی که او در Technische Hochschule در مونیخ حضور داشت. او در سال ۱۹۴۶ مدرک خود را دریافت کرد. برای یک سال دیگر، او تحصیلات خود را ادامه داد و مجسمه سازی را در آکادمی هنرهای زیبا در مونیخ ادامه داد. او در دفتر پدرش به عنوان دستیار معمار از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ کار می کرد. در طی آن زمان او با انجمن بازسازی کلن با روودولف شوارتس مشارکت داشت. در سال ۱۹۴۸، او با الیزابت هاگن مولر که یک مهندس و معمار بود ملاقات و ازدواج کرد. آنها چهار پسر دارند که سه نفر آنها معمار هستند. در سال ۱۹۵۱، بوهم به نیویورک سفر کرد و  شش ماه در شرکت معماری Cajetan Baumann کار کرد. چندین ماه دیگر در فرصت مطالعاتی در ایالات متحده صرف شد و در طی آن او فرصت دیدار با میس ون درروهه  و والتر گروپیوس را داشت، دو معماری که آنها را ستایش می کرد. بوهم در سال ۱۹۵۲ با پدرش کار میکرد و نفوذ پدرش به همراه ایده ها و نظریه های باوهاوس، در اولین پروژه های مستقلش مشهود است. با این حال، مهارت های متعددی که داشت او را قادر ساخت تا به سرعت مراحل ترقی را طی کند. او سبک دیگری را کشف نکرد بلکه آنچه که او کشف کرد، اعتقاد واضح و روشن از اهمیت هر طرح معماری بود، مهم نیست که آن طرح چقدر کوچک باشد، او متوجه شد که همراه با عوامل زمان و مکان، انسان مهمترین ارزشی است که باید مورد توجه قرار گیرد. وقتی که پدرش در سال ۱۹۵۵ درگذشت، بوهم سرپرستی خانواده را به دست گرفت. در سه دهه بعد، ساختمان های متعددی از جمله کلیساها، موزه ها، تئاترها، مراکز فرهنگی و مدنی، سالن های شهر، ساختمان های اداری، مسکن عمومی و ساختمان های آپارتمانی طراحی و اجرا نمود. تالار شهر بنزبرگ، و همچنین رستورانی که او در بدکروزناخ طراحی کرد، هر دو در خرابه های تاریخی ساخته شده و خلاقیت خود را در ارتباط بین دنیای قدیم و جدید نشان می دهد. بوهم به بعضی از ارتباطات بین فضاهای خصوصی و عمومی یا نیمه عمومی، استفاده های جدید برای مناطق شهری اشاره میکند. او در یکی از پروژه های خود، ستاد شرکت Zueblin در اشتوتگارت، دو مجتمعی که اخیراً ادغام شده اند، این ارتباط را به تصویر می کشد. در بسیاری از پروژه ها بوهم نگرانی خود را نسبت به فضاهای شهری نشان میدهد. او پروژه های برنامه ریزی شده ای برای منطقه اطراف کلیسای جامع و منطقه Heumarkt در کلن، میدان پراگ در برلین و منطقه اطراف قلعه در Saarbruecken District Lingotto در تورینو را به عهده گرفت. بوهم گفته است: ” فکر می کنم آینده معماری در بالابردن چشم انداز ما در ادغام بین شهرها و روستاها نهفته است. در سال ۱۹۸۱، پیتر دیوی در نقد معماری، بعضی از ساختمانهای بوهم را بعنوان “آثار منحصر به فرد ذهنی هنری” که آلمان و اروپا را نشان میدهد، توصیف کرد. ساختمان بتنی مدرن او با ساختمان سنگی قرون وسطایی  همراه است… دیوی در این مورد به سالن شهر در Bensberg و کلیسای زیارت در Neviges اشاره کرد. این مقاله به بررسی ساختمان جدیدتر، مرکز مدنی Bergisch Gladbach پرداخت. دیوی اذعان کرد که “به طور معمول با بوهم، همه چیز جدید جدید است، تلاش برای کپی وجود ندارد” Bergisch-Gladbach یک تغییر عمده در مواد مورد استفاده بوهم، از بتن به شیشه و فولاد را نشان داد. بوهم بابت این تغییر، به سادگی گفت: “من از انواع مختلف مواد در پروژه های مختلف استفاده می کنم. امروز ما میتوانیم کارهایی را با فولاد و شیشه انجام دهیم که قبلاً نمیتوانستیم .

بیوگرافی گاتفرید بوهم

بیانیه بنیاد هنگام اعطای جایزه

معمار آلمانی گاتفرید بوهم برنده جایزه معماری پریتزکر ۱۹۸۶ است.

گاتفرید بوهم، معمار نسل سوم از کلن، جمهوری فدرال آلمان، امروز به عنوان برنده جایزه معماری پریتزکر در سال ۱۹۸۶ انتخاب شد. او چهارمین معمار غیر آمریکایی و هشتمین معمار برنده جایزه معتبر بین المللی است. کارهای بوهم در درجه اول در اروپا است، اما او همچنین ساختمان های Formosa  در برزیل را طراحی کرده است.  پروژه هایی مانند تالار شهر بنزبرگ، کلیسای زیارت در Neviges و ساختمان شرکت  Zueblin در اشتوتگارت جوایز بین المللی را به دست آورده اند. جی ای پریتزکر، رئیس بنیاد هیات که این جایزه را در سال ۱۹۷۹ برای پاداش تلاش خلاقانه که توسط  نوبل نادیده انگاشته شده بنیاد گذاشته، امروز در موزه هنر مدرن، مبلغ ۱۰۰۰۰۰ دلار بدون مالیات به بوهم ارائه می دهد. مراسم اعطای رسمی در ۷ مه در تالار Hallsmiths در لندن برگزار می شود. در آن زمان، بوهم نماد جایزه، مجسمه برنزی هنری مور را دریافت خواهد کرد. پریتزکر بوهم را انتخاب عالی توسط هیئت منصفه نامید. هر یک از برندگان جایزه را برای موفقیت هایی دریافت میکنند که ترکیبی است از استعداد، بینایی و تعهد که در جهت بهبود محیط زیست و به همین ترتیب بشریت انجام میگیرد. با تمام این معیارها برندان گیل، دبیر هیئت منصفه پریتزکر، نویسنده و روزنامه نگار، بوهم را به عنوان برنده جایزه سال ۱۹۸۶ اعلام کرد. او از کار بوهم ستایش کرد و گفت: “همانطور که در اروپا شناخته شده است، در حدود ۴۰ سال است که بوهم در تفسیر و تبدیل میراث معماری قرن های گذشته به ساختارهای معاصر، خود را وقف کرده است.  هیئت داوران این انتخاب شامل J. Carter Brown مدیر گالری ملی هنر در واشنگتن، جیووانی آگنلی، رئیس فیات در تورینو ایتالیا؛ توماس جی. واتسون، رئیس هیئت مدیره شرکت IBM؛ و سه معمار، ریکاردو لورورتا از مکزیکو سیتی، فومیحیکو مکی از توکیو؛ و برنده جایزه پریتزکر ۱۹۸۲ کوین روچ میباشند. دراهداء جایزه به بوهم، استناد هیئت منصفه به شرح زیر خوانده میشود: “پسر، نوه، شوهر و پدر معماران، گاتفرید بوهم در طول یک حرفه بیش از چهل ساله به دلیل شناخت روش ها و معانی سنتی معماری و انتقال آن به نسل بعد در معماری، مانند تمام هنرها چه در طراحی کلیساها، سالن های شهر، مسکن های عمومی، و یا ساختمان های اداری و استفاده و ادغام آن با آخرین و بهترین تکنولوژی معاصرشایان تقدیر است.

بوهم که ۶۶ ساله است، در سال ۱۹۴۷ کار خود را برای پدرش، دومینیکوس آغاز کرد، که در سراسر اروپا شناخته شده بود و عمدتاً طراح کلیسا بود. در سال ۱۹۴۸با الیزابت هنگمولر، که یک معماربود ازدواج کرد. آنها اکنون چهار پسر دارند، سه نفر از آنها معمارهستند. گاتفرید بوهم افتخارات زیادی در کشور خود کسب نموده، او در سراسر جهان به عنوان استاد مهمان در بسیاری از دانشگاه ها حضور دارد. نقاشی های او و ارائه طرح های اولیه به شدت مورد ستایش قرار گرفته است و در حال حاضر مجموعه ای از این نقاشی ها در حال انتقال به ایالات متحده است که اخیراً در دانشگاه پنسیلوانیا نشان داده شده و در ۲۸ آوریل در شیکاگو در بنیاد گراهام نمایش داده خواهد شد.

بیانیه بنیاد برای گاتفرید بوهم

نمونه کارهای گاتفرید بوهم

نمونه کار گاتفرید بوهم 4
نمونه کار گاتفرید بوهم 3
نمونه کار گاتفرید بوهم 7
نمونه کار گاتفرید بوهم 2
نمونه کار گاتفرید بوهم 6
نمونه کار گاتفرید بوهم 1
نمونه کار گاتفرید بوهم 5

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

سه × 5 =

فهرست